Gülümseyin.. Çekiyorum!

18551_3Hani bakıyorum da şöyle etrafıma, çevremdeki herkes o kadar mutlu ve öylesine keyifli görünüyor ki.. Sağım solum önüm arkam Polyannalarla dolu irili ufaklı.. Herkesin yüzünde ayrı bir gülümseme, şen kahkahalalar evrende yankılanmakta.. Bu durumlarda aklıma ister istemez Halil Sezai geliyor.. Diyor ya “Tuhaflık bende mi?” Ey mutluluğun pirleri, ey sır sahipleri; söyleseniz de bu çekirge kulunuz da bilse bu mutluluğun formülünü ya? Hep size hep size ayıp oluyor ama! Hani gerekirse yazın kitabını da, bakın söz çok paraya satmazsanız almazsam adam değilim icabında..

 

Diyeceğim o ki, maskeler var vesselam o mutluluk pozlarının ardındaki yüzleri gizleyen.. Kaçar mı benden? Kaçın kurasıyım ulan ben? Siz giderken ben dönüyordum bu yollardan.. derdim ama demiyorum işte kibarlığımdan.. Öylesine mutlu bir milletiz ki cinayetler, cinnetler, boşanmalar, adli vakalar almış başını gidiyor.. Kimin eli kimin şeyinde yani cebinde belli değil.. Öyle mutlu mesut bir milletiz ki borç gırtlaktan akıyorken bile mezdeke eşliğinde oryantal takılıyor göbekler atıyoruz.. Ve hatta öyle mutluyuz ki canım ülkemde işsizlik almış başını gitmişse kime ne?

 

Şimdi diyeceksin ki mutlulukla ekonominin ne alakası var? İşsizliğin ne alakası var? Milletin uçkuru bacak arasıyla vurdusu kırdısıyla borcu harcıyla ne alakası var? Sahi, bunu demeyeceksin bana değil mi?
Devamı >> Gülümseyin.. Çekiyorum!…

Bu yazıyı sevdiklerinle paylaşmak ister misin?

Yalnızlığındır yollar.. Yollar yalnızlığın!..

IMG_1508Kendin kadar yalnız olduğun bir dünya bu,

Ne kadar inkar etsen de benliğim!

Söyle, kim anlayabilir seni senden başka,

Kim bilebilir içinde kopan fırtınaları,

Yine senden başka!

 

Kendin kadar yalnız olduğun bir dünya bu,

Sevdiklerim yanımda desen de benliğim!

Söyle, kim yanında senin senden başka,

Kimin varlığı zerk olmuş saflıkla varlığına,

Yine senden başka!

 

***

 

Yağmurlu bir akşam üstü.. Mevsimlerden ha ilkbahar ha yaz; ha sonbahar ha kış.. Herhangi bir mevsim işte, aklının alabildiğine yanlış! Karanlığa gebe her yan.. Bardaktan boşanırcasına bir yağmur şehrin göbeğinde; bütün kaldırımlar sırılsıklam, bütün yollar yağmura esir, bütün evlerin damlarından aşağı akıyor olanca sağanak.. Ve sen yağmura teslim etmişsin kendini bir başınalığının koruksuz esaretinde.. Gözlerinden sicim sicim süzülen yaşlar yağmurun yıkadığı yüzünü gizliyor etraftan köşe bucak.. Korkma, herkes kendi telaşında bu zifiri yağmurda; senin kutsanmış gözyaşlarını kim görecek de kim anlayacak.. Yaşlanıyorsun yalnızlığının kucağında, kimsesizliğinin koynunda, birbaşınalığının kuytusunda.. Sahi.. Üşüyor musun?

 

Islak yağmur sesi kulağında sıkışmış trafiğin keşkemekeşi ile birlikte zihnini bulandıran bir pespayelikte.. Yalnızlığındır yollar.. Yollar yalnızlığın! Ara sokaklara atıyorsun kendini kurtulma çabasıyla bu cehennemi gürültüden ivedilikle.. Arnavut kaldırımlı, perdeleri sıkı sıkıya kapalı üç – beş katlı boyası dökük beton yığını albeniden yoksun eski binalardan mütevellit mavi tabelası pas tutmuş dar bir sokağın kimine göre girişinde, kimine göre ise çıkışındasın şimdi.. Beyninde biriken köhnemiş yağmur damlaları jilet keskinliğinde kezzap acısı gibi sızıyor damarlarından kalbine; ne çok yer kaplamış, atamıyorsun dışarı, kafanı da toparlayamıyorsun, bak! Bir elin cebinde, diğeri yağmurla kardeş, yürüyorsun sokaklar boyunca; ıslak ayakkabılarının içinde yağmura boyanmış ayakların acaba ne alemde.. Nasıl.. Üşüyor musun?
Devamı >> Yalnızlığındır yollar.. Yollar yalnızlığın!…..

Bu yazıyı sevdiklerinle paylaşmak ister misin?

Samsun’da “seninle” güzel bir gün..

Hadi gel, seninle yeşille mavinin, tarihle doğanın tek vücut olduğu memleketimde küçük bir yolculuğa çıkalım. Ellerini ellerime ver, gözlerin gözümde olsun, yüreğinse yüreğimde; beni kaybettiğini düşündüğün anlarda sesimi takip et, sesimde bulursun beni yalnız sana açık özümle birlikte. Yorulursan gölgemde dinlen; ellerimle silerim gül kokan terini, ola ki terlersen. Hesapsız, kitapsız, çıkarsız bir yolculuk olsun bu; başlangıcındaki heyecan nasıl mutluluk verdiyse, bir gün olur ya biterse eğer, bittiğinde de pişmanlık değil yine mutluluk olsun kalplerde, tatlı bir gülümseme yayılsın yüzlere.

Tarihi yönlendirenlerin huzurla yattığı Kral mezarlarını mı görmek istersin ilk önce, yoksa Amazonların mistik atmosferini mi solumak ciğerlerine? Yeşilin maviyle bütünleştiği yüzen adalara mı gidelim, yoksa koca bir geçmişe meydan okuyan Asar Kale‘yi mi görelim? Ya da Amisos tepesinde güneşin doğuşunu seyredelim seninle. Yeni bir güne başlarken birlikte, güneşin tatlı sıcaklığı vursun yüzlerimize tüm çıplaklığıyla öylece. Yeni doğan günün turuncu ve kızıl şafağa tüm ruhunu teslim ederek vuruluşuna hayran kalalım uykudan yeni uyanmış gözlerimizle. Taze bir başlangıç olsun sen gibi, ben gibi, biz gibi gerçekten sevgiye değer verenlere ve aşk’ı yaşamasını bilenlere.
Devamı >> Samsun’da “seninle” güzel bir gün…..

Bu yazıyı sevdiklerinle paylaşmak ister misin?
Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.