Belki üstümüzden bir kuş geçer..

Senelerce beklediğim sen misin yoksa? Sen misin dindirecek olan gözyaşlarımı. Sen misin mutluluğa açılan kapı. Yanında huzur bulacağım sen misin? Sen misin geceleri yanımdan ayırmayacağım? Düşlerim, umutlarım, kalan yarınlarım? Sen misin?

Hep kaybetmiş bir hayatın yaralarını sarmak için mi varsın? Yoksa sende mi tuz basacaksın kapanmayan yaralarıma? Hem gündüzüm hem gecem olmaya mı geldin, yoksa sende mi atacaksın beni karanlıklara?

Gözlerimdeki yağmurları sen dindirdin. İçimdeki depremleri sen durdurdun. İçki şişelerine vurduğum beni, geri döndürdün. Bir gün bu rüya bitecek mi? Öyle bir yerdeyim ki, yarınım meçhul, yarınımız meçhul. Kayıp bir şehirde biraz da birbirimize geç kalmışlıkla yaşıyoruz birbirimizi sanki.

Korkuyorum biliyor musun? Korkuyorum, her ne kadar yüzleşmekten korksamda gerçeklerle. Ya benim gerçeklerim gerçek olmazsa? Ya yine kalırsam kendimle başbaşa? Ya tükenirse o gün sözcükler, nasıl derim gitme kal benimle diye. Ne hakkım olur buna, ne de söyleyebilirim çünkü baştan kabul ettim herşeyi.

Kimbilir….

Belki üstümüzden bir kuş geçer….

Bu yazıyı sevdiklerinle paylaşmak ister misin?

Yorum yapmak ister misiniz? »

Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemeleri. TrackBack URI

Yorum yapın

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.