Başka toprakların çocuğuyum ben, başka tanrıların oğlu..

Başka toprakların çocuğuyum ben, başka tanrıların oğlu.. Hamurumda yok üç kağıtcılık, hamurumda yok düzenbazlık, oyunbazlık, hamurumda yok kahpelik, adam satmak, yarı yolda bırakmak, dosta sırt çevirmek benim.. İkiyüzlülük olmadı asla benim kitabımda, hançer saklamadım hiç koynumda, zehirli yılan beslemedim kimseye karşı aklımda.. Hiç ummadığım bir anda yanağıma okkalı bir tokat yediğimde bile dost bilip değer verdiklerimden, şaşırma diğer yanağımı da hiç çekinmeden korkusuzca ve koşulsuzca uzatmama.

Başka toprakların çocuğuyum ben, başka tanrıların oğlu.. Güneşin balçıkla sıvandığı yerlerde, yağmurun sele karışıp yıktığı diyarlarda doğup büyüdüm. Dört duvar arasında bir başıma da kaldım ben geceleri gündüzle birleştirip; yeri geldiğinde kör kalabalık içinde tek nefes olduğum gibi.. Fırtınanın deli boranını da gördüm, güneşin o yakıcı, kavurucu sıcağını da.. Hep kendi yolumda yürüdüm yıllar boyunca, düşsemde kalkmayı bildim hep sonunda.. Kimsenin yolunu kesmedim, kimsenin afaki yoluna çıkmadım, kimseyi de gittiği yoldan çevirmedim kat’a ve asla..

Başka toprakların çocuğuyum ben, başka tanrıların oğlu.. Düşüp sendelesem de, yıkılmadım asla. Yıkamadılar.. Biliyordum ki ben istemedikten sonra ben izin vermedikten sonra kim ya da kimler yıkabilirdi beni onursuzca, şerefsizce, hayasızca.. Sessizliğimi, aldanıp kaybettiğime yordular, suskunluğumu kendilerince acizliğime verdiler.. Bilmiyorlardı oysa, ne kaybettim, ne de hiç aciz kaldım ben kimsenin karşısında; sessizliğim asaletimdendi, varlığımla da o kimselerin acizliklerine acıyordum yalnızca.. Ve ne kadar da geçti artık onlar için bu gerçeği anlamış olduklarında..

Başka toprakların çocuğuyum ben, başka tanrıların oğlu.. Kurduğum düşlerimin hepsi gerçek olmadı belki ama düşlerimin her daim peşinden koştum ben.. Yılmadan.. Vazgeçmeden.. Hayallerinin peşinden koşmayı bırakıp geriye dönenleri, pes edenleri, vazgeçenleri, hayallerinin peşinde kaybolup yitenleri de gördüm bu yollarda.. Ben onlar gibi olmadım, hayallerime nokta koymadım, düşlerime kota uygulamadım, eğer ki yapamazsam diye kendimi peşin hükümlerle sınırlamadım.. Yanımda kimse kalmadığında bile korkmadım düşlemekten, hayal etmekten..

Başka toprakların çocuğuyum ben, başka tanrıların oğlu.. Kimler vardı bu yolculuğa ilk çıktığımda benimle beraber, kimlerle yürüdüm bu yollarda şimdi yanımda olmayan.. Daha dün gibi hepsi gözümün önündeler.. Edilen yeminler, verilen sözler, adanan dilekler, yürekten dualar, kenetlenen eller, gecelerce sevişmeler, atılan şen kahkahalar ve dökülen gözyaşları.. Ne ararsan tekmili birden hepsi burada.. Benim hayatımda! Bakıyorum da ardım sıra, göremiyorum sahte dostlarımın hiçbirini şimdi hayatımda, hani neredesiniz şimdi birlikte gülüp birlikte ağladığım dost bildiklerim, sevdiklerim, değer verdiklerim, ekmeğimi aşımı evimi yatağımı paylaştıklarım, kendim gibi bilip beraber yürüdüklerim..

Başka toprakların çocuğuyum ben, başka tanrıların oğlu.. Geçmişim, bugünüm, yarınım, amaçlarım, isteklerim, istediklerim, umutlarım, umduklarım ve bulduklarımla.. Beni ben yapan bu yolda bütün bir ömür kaybettiklerim ve yaşama sevincim tüm kazandıklarımla.. Elime geçenler, elime geçmesi gerekenlerden belki çok az, belki karşılığı da değil, belki beklediğim değil, belki düşlediğim de değil, ama ne çıkar, önemli olan ben değil miyim sonuçta, mühim olan ben değil miyim, biliyorum ki bugün olmazsa bile elbet bugünün yarınları da var!

Dedim ya.. Kimselere benzemem diye.. Başka toprakların çocuğu, başka tanrıların oğluyum ben..

Bu yazıyı sevdiklerinle paylaşmak ister misin?

Yorum yapmak ister misiniz? »

Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemeleri. TrackBack URI

Yorum yapın

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.