Aklımın zindanlarında siyah beyaz kabuslar..

Aşk4

Geçiyorum gecenin ta ortasından..

Tam orta yerinden bölüyorum gecenin kuytu karanlığını,

Kendi çapımda, çelimsiz vücudumla, güya..

Sırılsıklam üşümüşüm kendi koynumda oysa..

Zifiri karanlık şehrin odaları..

Katran karası her yönüm, sağım, solum, önüm, arkam..

Tek kişilik bir körebe oyunu sanki oynadığım..

Körü de benim üstelik, ebesi de, sobeleneni de!

 

*

 

Takıntılı adım saymalarım sağ ayağımda..

Yok öyle böyle değil..

Attığım her adım siyah bir boşluğa uzanmış çizgisiz karalamalardan ibaret gibi,

Gecenin artizliğine tek kurşunla!

Ay küskün, yıldızlar dargın, gölgeler solgun, bulutlar yorgun bu gece..

Çırpınışlar içinde alev alev donuyorum,

İçimdeki yaralı ruhun çıplak dehlizlerinde!

Sessizliğin içinde kör çığlıklar yankılanıyor bak yine köşe bucak..

Aklımın zindanlarında siyah beyaz kabuslar benden bağımsız köşe kapmacalar oynamakta..

Tek sağ kalan eski bir sokak lambası;

Ölgün ışıklarıyla akşam vaktinden bu yana huşu ile seccadede..

Tek sermayesi korkak ürkek titrek loşumsu sarı bir ışık;

Ben de bur’dayım der gibi geceye inat benimle aynı karede..
Devamı >> Aklımın zindanlarında siyah beyaz kabuslar…..

Bu yazıyı sevdiklerinle paylaşmak ister misin?
Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.